Eskiden genelde eğlence amaçlı e-posta mesajları alırdım arkadaşlarımdan.
Komik fotoğraflar, videolar…

Son bir kaç aydır e-posta mesajlarının kapsamı değişti.
Herkes ülkemiz ile ilgili tehlikelerden, medyanın insanlara gerçekleri anlatmadığından bahseder oldu.

Biraz önce büyük bir medya kuruluşunun özellikle 14 Nisan Cumhuriyet mitingine televizyon kanalları ve gazete manşetlerinde geçiştirmelik yer vermesi sebebiyle bardağı taşıran son damlayı da koyduğunu anlatan ifadeyle, ilgili medya kuruluşunu boykota davet eden e-posta mesajı aldım.

“Köşe yazarlarını internet’ten okuyalım, ancak gazete almayalım. Tirajları düşürelim.
Bazı medya kuruluşlarına mesaj verelim” diyor bu e-posta mesajı..

Amaç bağcı dövmek değil. Üzüm yemek.

Bu sebeple kuruluş veya kişi ismi vermeyeceğim.

Ancak şunu net olarak söyleyememde fayda var.

Gazete web sitelerinin ana sayfalarındaki manşet haberlerin hassasiyeti ile o gazetelerin köşe yazarlarının çoğunun hassasiyeti arasında ciddi farklar oluşmaya başladı. Hele hele yorum yazan internet kullanıcıları hepten tepkili..

İnternet’te gazete okuyan kitleler ile basılı gazeteleri okuyan kitleler arasında önemli bir fark olduğunu unutmamakta fayda var.

Yanlış anlaşılmasın…Bu fark kültür farkı, bilgi farkı, bilinç varkı falan değil…

Bu fark interaktivite farkı.

İnternet kullanıcısı yorum yazabiliyor. Kendi bloğunda yorumlarını yazıyor. e-posta ile görüşlerini yayabiliyor. 

Çevrimiçi yayıncılık yapan gazetelerin, web sitelerinden edindikleri geri dönüşleri incelemerinde ve bir defa daha düşünüp yayın politikalarını gözden geçirmelerinde fayda var.

Zira artık tepkiler daha kolay yayılıyor…